Pola Chwały 2015- Bitwa pod Szewardino

Tegoroczna impreza wargamingowo - rekonstrukcyjna Pola Chwały upłynęła mi  głównie  pod znakiem rozgrywki w BW-N. Prezentuję dziś tytułem wstępu fotografię z początkowej fazy bitwy.  Centrum pozycji rosyjskiej stanowiła reduta. U dołu V Korpus polski, u góry dywizja Compansa i jazda I Korpusu Rezerwowego Kawalerii gen. Nansouty - awangarda Wielkiej Armii prowadzona przez Murata. Z prawej strony Rosjanie ks. Gorczakowa, u dołu po prawej kozacy ze zgrupowania Karpowa z baterią dońskiej artylerii konnej- świetny jej model wykonany przez Tomka Tworka - pozdrawiam.
W ciągu najbliższych dni pojawi się na blogu więcej zdjęć z tej  ciekawej bitwy,  która  dostarczyła nam sporą liczbę interesujących wniosków.

Ułani rosyjscy 1812

W ramach przygotowań do historycznej bitwy, jaką mam nadzieję rozegramy na tegorocznych Polach Chwały w Niepołomicach, wykonałem brakujących  ułanów do armii rosyjskiej - pułk litewski. Jako bazę wykorzystałem figurki Italeri (ex ESCI).

Na marginesie zaznaczę, że nazewnictwo niektórych zestawów figurek  napoleońskich budzi poważne wątpliwości,  a niekiedy jest wprost mylące. 

Tym jednak zajmę się innym razem. 

Jako,  że do armii rosyjskiej poza dwoma,  bardzo wątpliwej jakości zestawami Strelets i Mars nie ma w plastiku figurek ułanów, nie pozostaje nic innego jak zadać sobie sporo trudu i skonwertować te  dużo lepsze jakościowo. 

Pracę zaczynam oczywiście od wycięcia figurek z ramek

Pozy starych figurek ESCI często bywają nienaturalne, więc można to nieco poprawić wyginając ich tułowia w pasie oraz poprawiając ułożenie rąk. Po takiej zmianie ułan powinien siedzieć w siodle bardziej prosto. 

W następnej kolejności obcinamy ostrym nożykiem modelarskim niepotrzebne ułanom rosyjskim detale- tył munduru od pasa w dół, cesarskiego orła na ładownicy, oba naramienniki i akselbanty na ramionach oraz wygładzamy lekko faldy pokrowca na czapce jeśli mamy zamiar wykonać je w wersji odkrytej, z kitą jak do munduru tzw wielkiego. 

W następnym etapie nawiercam w czapce otwór i wklejam drut do wykonania ozdobnej kity

Przy figurkach koni obcinamy róg czapraka i owczy błam u góry siodła.

Poprawka minimum to właśnie zaokrąglenie rogu czapraka.Jest to chyba najbardziej widoczna różnica pomiędzy ułanami rosyjskimi i polskimi szwoleżerami. Zaawansowani modelarze mogą sobie poradzić również z rozbudową przedniej części czapraka.Producent niestety wykonał ten szczegół niepoprawnie. Z przodu siodła pod czaprakiem wożono zrolowany płaszcz i olstra z pistoletami. Stąd wydatne uwypuklenie czapraka w tym miejscu, które widać na ikonografii. 

W kolejnym etapie doklejam lance  wykonane z pik Wargamera, dorabiam z Green Stuffu tylną dolną część kurtki, naramienniki oraz sznur charakterystycznie przebiegający od czapki wokół barku i szyi, z końcówkami wypuszczonymi z przodu przy lewym ramieniu. Nie jest łatwe wykonanie tego elementu, więc u części figurek go pominąłem, ze względu na oszczędność czasu.

Jeden wzór konia ma zły mantelzak. Wykonałem więc nowy oraz dodałem worki z obrokiem wożone  z tyłu  przez kawalerzystów. Proporczyki na lancach to przycięta odpowiednio gruba folia aluminiowa.Całość konwersji dopełniają wodze wykonane z drutu, które również zostały pominięte przez producenta. 

Dwie figurki bez lanc, jedynie z szablami wykonałem jako sztabsoficera i podoficera. Oficer otrzymał również nową rękę w bardziej naturalnej pozycji oraz szablę z kutego na zimno drutu. Do tego pas-szarfę oficerską i dwa naramienniki z frędzlą:

Kurtka ułanów rosyjskich 1812-1814

Ułan pułku sierpuchowskiego  pieszo

Oberoficer włodzimierskiego pułku ułanów

Zachęcam do spróbowania swoich sił przy konwertowaniu figurek. Nie jest to tak trudne jakby się mogło na pierwszy rzut oka wydawać, a dostarcza wiele satysfakcji. 

Pozdrawiam 

A.